دهم دیماه ۱۳۲۵ یکی از دردناکترین روزهای تاریخ آذربایجان است.
دو سال پیش روز نهم دی قصد سفر به تبریز و حضور در قبرستان امامیه و رفتن بر سر مزار اعدامیهای دهم دیماه ۱۳۲۵ را داشتم، که روز نهم دیماه دستگیر شدم. در مسیر زندان تنها به این فکر میکردم که کاش یک روز دیرتر دستگیر شده بودم و فرصت یادبود آن فدائیان را از دست نمیدادم، البته به این هم فکر میکردم که پیشه وری نیز ششم دی ۱۳۰۹ و در آن هوای سرد و برفی دستگیر شده بود. برای همین دیروز و امروز باید به قبرستان امامیه میرفتم.
سهشنبه دهم دیماه ۱۳۲۵ یکی از دردناکترین روزهای تاریخ آذربایجان است. نیروهای مسلح پهلوی در آن روز در میدان دانشسرای تبریز مجسمه ستارخان و باقرخان را پایین آورده و مجسمه شاه را بجای آنها برپا کردند ولی دردناکترین صحنه آن روز، کمی قبل از طلوع آفتاب در محوطه زندان تبریز رخداده بود.
در آن روز با دستور مستقیم فرمانده نظامی تهران، سرگرد احمد جودت به همراه شانزده ستوان حکومت خودمختار آذربایجان مانند اصغر افتخار هریسی، قربانعلی آریانتاج، میر علیاکبر ثمری و… تیرباران شدند که جنایات و شکنجههای روا داشته شده بر آن جوانان عاشق وطن، در آن شب سرد زمستانی خارج از بیان و توان من است و کسانی که تحمل خواندن شرح چنان جنایاتی را دارند، سری به کتاب «مردگان باغ سبز» نوشته محمدرضا بایرامی بزنند که جزئیات آن جنایات را از زبان زندانبان پیر و مسئول انتقال محکومان به جوخه اعدام، نوشته است.
چنانکه در تصویر دوم میبینید پیشتر در سنگ قبر سرگرد جودت، لغت «شهید ۲۱ آذر» نوشته شده بوده که حالا آن عبارت پاک شده است.
IBRAHIM SAVALAN
Comments are closed.