خبر درگذشت صالح ملاعباسی شوکه کننده بود.

بیش از بیست سال بود که با صالح ملاعباسی از نزدیک آشنا بودم. او اوایل دهه هفتاد دانشجوی دانشگاه تبریز شده و فعالیتهایش را از آنجا آغاز کرده بود؛ خصوصا که دوره دانشجویی آنها با انتخابات ۱۳۷۴ مجلس و کاندیداتوری دکتر چهرگانی و عصیان دانشگاه تبریز همزمان بود و صالح از آن روزها تا امروز همیشه پای ثابت اعتراض و مبارزه در شهرستان اهر و دیگر مناطق آذربایجان بود.

او علاوه بر فعالیت‌هایش همواره در کنار زندانیان سیاسی بوده و در دفاع از آنها کم نگذاشت. در همه سالهای برگزاری مراسم قلعه بابک، دستگیرشدگان آن مراسم به زندان اهر منتقل میشدند و خانواده‌های آن دستگیرشدگان، برای پیگیری وضعیت فرزندانشان، از شهرهای دور و نزدیک راهی اهر میشدند و صالح دوشادوش خانواده‌های زندانیان برای آزادی آنها تلاش کرده و به ملاقاتشان می‌رفت و خانواده‌هایشان را هنگام رفت‌وآمد یاری می‌کرد. او حتی در مراسمهایی که در شهرهای تبریز و اردبیل به منظور حمایت از زندانیان سیاسی برگزار میشد، حضور می‌یافت و در مراسم حمایت از اعتصاب غذای مرتضی مرادپور در مقابل زندان مرکزی تبریز نیز بازداشت شد.

اسفند سال ۹۲ به مناسبت روز جهانی زبان مادری، مراسمی در شهرستان اهر برگزار شده بود و نیروی انتظامی بیش از هفتاد نفر از حاضران آن مراسم را دستگیر کرد که من و صالح نیز از بازداشت شدگان آن مراسم بودیم. سال ۸۵ صالح پیش از آغاز قیام خرداد آذربایجان دستگیر شده بود، برای همین یکی از شعارهای مردم اهر در آن قیام، طلب آزادی صالح ملاعباسی بود و همین گویای مقبولیت صالح در میان فعالان و مردم شهرستان اهر است که به خاطر سی سال فعالیت بی‌وقفه حاصل شده بود.

ابراهیم  ساوالان